JANNYontour

Van 24 Februari t/m 21 maart.

Helaas is mijn stuk niet gepubliceerd en zal ik een nieuwe poging wagen🤭😎😷

Vanuit Kathmandu vertrok ik met enige vertraging naar India, de vertraging hield in scherpe controle op bagage, aangekomen op Delhi airport bleek er enorme stress te zijn. Iedereen moest een formulier invullen en werd getemperatuurd. Wanneer je Corona kreeg kon men je gangen na gaan.

De eerste dagen bracht ik door in McLeodGanj dit is een Tibetaanse enclave in India waar ook de Dalai Lama woont. Zijn tempel bezocht en ik herkende nog de plek van ruim 20 jaar geleden. Verder was het stil vanwege Losar dit is het Tibetaans Nieuwjaar en dan zijn veel winkelsen restaurants dicht. Na nieuwjaar zijn er 15 Miracle days dit betekent dat wanneer je Boeddhistische beoefeningen doet dit positief wordt vermeerderd met meer dan 100.000 x. Toevallig heb ik de afgelopen 4 jaren steeds in deze periode retraites gedaan,🤗🙏.

Van boven naar beneden, aankomst in India, dan apotheek, met Yangen Rinpoche en me in de tuc tuc. Dan Dharamkot, boardingpassen en weer thuis in Hoorn.

De retraite begon met +ca 30 mensen vanuit de gehele werelden ook nog eens een 30 mensen hadden zich afgemeld, ws visa en corona problematiek. En juist die Corona maakte de retraite zeer lastigen onrustig. Na 10 dagen vertrokken er vier personen waaronder de retraite begeleider, en regelmatig vertrokken er mensen en de laatste dagen ging het steeds harder. We eindigden met 10 personen en ook. ik moest halverwege de laatste ochtend snel vertrekken. Dat was ik in eerste instantie niet van plan, maar de situatie werd in omringende landen ook steeds lastiger, bijvoorbeeld mijn terug reis ticket was vanuit Sri Lanka en deze hadden inmiddels het land gesloten voor Europeanen. Uiteindelijk volgde ik het advies op van de anderen en boekte een ticket met vertrek op de 23e, Helaas werden veel tickets bij anderen gecanceld en was iedereen zijn vlucht naar voren aan het halen ook ik, dan maar een dag eerder. 22 maart uiteindelijk vloog en arriveerde ik zaterdag 21 maart met een ander ticket thuis in Nederland. Er was op donderdagavond ineens bericht dat India het luchtruim zou sluiten vroeg in de ochtend en mijn vlucht was rond die tijd. Dan maar de luchtvaartmaatschappij bellen en zij bevestigden dat de vlucht gecanceld was en hadden geen andere opties op dat moment. Echter we zaten ca 11 uur rijden van Delhi airport vandaan en moesten dus snel handelen, in eerste instantie lukte dit niet dan maar gaan slapen. Alhoewel dat dan ook niet meer lukt de volgende ochtend na het ontbijt lukte het wel binnen een kwartier hadden we tickets en een taxi en moesten we anderhalf uur later vertrekken. Dat lukte en eenmaal op het vliegveld was daar dan de bevestiging ja we vliegen. Terwijl naast ons de mensen stonden die rechtstreeks naar Amsterdam zouden gaan , dat is die vlucht die niet aan kwam in Delhi. Onderweg bleek dat de vlucht van de 22e helemaal niet gecanceld was, dus dat werd een volgende financiële strop😢.

Al met al een fantastische en moeilijke retraite met een stressvol einde, maar dat is dan ook weer heel leerzaam……..

Nog een leuk verhaaltje…

In Tushita meditatie centrum dat op een 2.100 mtr hoogte ligt net buiten Mc Leod Ganj komen dagelijks tientallen apen, dat lijkt heel leuk, maar alles is aapproef, want zodra ze iets van je kunnen pakken ben je het kwijt. 🦧🦧🦧🦧🦧🦧 er zijn grote en kleine aapjes soms heel schattig met hun neus voor het raam kijkend hoe je zit te ontbijten. Op een dag waren er ineens Makati apen prachtig net tijdens het ontbijt, je waande je dan in de Apenheul en ik kon er echt van genieten om ze zo in de bomen bezig te zien. Soms was het ook sneu dan regende het de gehele dag en zaten ze samen onder een afdakje of op een tak waar het het meeste droog was.

Ook het bezoek aan de kapper een dag voor vertrek was wel hilarisch achteraf. De kapper was jong macho met veel piercings en wist wel hoe mij te knippen. Haren wassen? Ja was ook mogelijk. Vervolgens kreeg ik de plantenspuit in mn haar en begon hij hoor, en ik…… oh als dit maar goed komt! Nu achteraf viel dit reuze mee, meneer was klaar en ik kreeg een lading olie op mijn hoofd en een fikse massage van kruin tot schouder, dit duurde best een poos. Nu ken ik de Aziatische kapper wel een beetje maar had niet zo een stevige massage verwacht, meestal is dit een relaxte massage namelijk. Omdat de olie in moest trekken wilde hij mn snorharen en wenkbrauwen wel doen, oké doe maar, hij aan de gang met een touwtje, au maar het resultaat mocht er zijn ha ha😀. En toen ja er was een hokje waar ik heen moest met een wasbak, ik ga zitten en toen kwam de vraag, ” vond je het fijn? Wil je meer?” Met een zwoele stem🤭… ik Ja prima, maar het is goed zo. Ha ha. Uiteindelijk ging ik met een net kapsel de deur uit. Kwam wel goed uit want de kappers hier in Nederland zijn dicht nu.🤗😷

Ik heb een fantastisch half jaar gehad, beginnend in Rusland, door naar Vietnam en Nepal in India. In India en Nepal ben ik meer op een innerlijke reis geweest. Dit is me buitengewoon goed bevallen, tussendoor heb ik nog een aantal bijzondere ontmoetingen mogen hebben, en heb ik mooie mensen ontmoet op mijn reis in het algemeen.

Ja, het verblijf in Kopan zit er bijna op, maandag vlieg ik naar India. Het is een ongelooflijke tijd geweest. Mijn reis is nu toch al heel geslaagd en ik heb nog 2 maanden te gaan. Wow.

Het begon en eindigt in Boudhanath, dit is vlak bij Kopan monastery.

Over de 1e maand heb ik al geschreven. En na wat heen en weer gevraag mocht ik dan met kerstmis beginnen aan mijn retraite. Ik wilde wat duidelijkheid zodat ik nog een tripje kon maken, maar helaas zo werkt dat niet hier, geduld werd er van me gevraagd. Dus ging ik een paar x naar Kathmandu, mijn visum verlengen, even shoppen in Thamel. Daar was niet veel verandert, alhoewel er was een fantastische boekwinkel bijgekomen, en veel chinese winkeltjes met diamanten en amber, daarbinnen rijke chinese jonge dames, heel apart in achteraf steegjes. Ik was namelijk op zoek naar een japans eethuisje waar ik 8 jaar geleden verse miso had gekocht en wilde dit weer doen. Maar de missie is niet gelukt.

Twee maanden in een klein appartement met balkon en ruim uitzicht, zelden in gesprek met mensen alleen voor het hoog nodige en met een schema van Half 6 op en 10 uur in bed, was ik de hele dag zoet. Door dat ik een mooi uitzicht heb kon ik regelmatig de Mount Everest zien, behalve de laatste 3 weken. Kon ik bijna dagelijks de zon zien opkomen rond 7.00 uur. En door de bomen voor mijn plek waren er tientallen vogels dagelijks en veel verschillende soorten te bewonderen. Van groot tot klein kon ik bekijken. Het voorjaar leek wel in aantocht want er werd ook flink gepaard en geflirt zag ik.

Lunchen was een genot, bijna altijd op het dakterras in de zon, eerst met een dikke jas aan later niet meer. Daarna nog lekker een paar uur op het balkon en of een wandeling maken. Dus ondanks het afzien van de kou in een ruimte niet geïsoleerd en geen kachel was het toch te doen. Je went er ook aan. Ik volgde de bouw van een huis het metselen en beton storten van het dak en de balken. Dat gaat hier wel wat anders dan bij ons. Er was een grote groep mensen gecharterd om het cement te maken en te vervoeren. Heuvel af en naar de verdieping, dit ging dus in plastic zakken op de rug. Het is ongelooflijk want vaak worden hier ook dames voor ingezet. Tenminste hier in het klooster gingen de dames ook oudere met rieten manden op hun rug en een band om hun hoofd telkens op en neer 4 verdiepingen in middels. Ze waren heel aardig en ik mocht foto s maken. W.s. Omdat ik ze altijd gedag zei als ik ze zag op mn wandelingetjes.

Zo was er op een dag veel muziek tijdens de lunch, en toen ik van het dakterras naar beneden keek, zag ik dat er vlakbij een happening was. Ik ben er niet achter gekomen wat er precies gaande was, maar het was een Hindoeïstisch ritueel met een man in een oranje gewaad die met een stok om een kuil moest lopen o.a. De meeste bezoekers waren prachtig aangeklede vrouwen die dansten en offergaven gingen aanbieden. Een kleurig tafereel.

En dan kom je ook ineens een oude ex wielrenner tegen net buiten de poort van Kopan, ik zag wat mountainbikes en vroeg de gidswaar ze heen gingen, omdat er niet echteen doorgaande weg is. Dus dat legde hij uit, en bleek hij met Nederlanders op stap te zijn, en als laatste kwam Bram Tankink uit het restaurantje, ik herkende hem aan zijn stem omdat ik hem niet zag. De andere mannen zeiden dat ik dan maar een foto moest maken, dus bij deze, 😀

En zo waren mijn laatste dagen in Nepal onverwachts vol, want er was een beroemde leraar die 5 middagen initiaties gaf in een moordend tempo, zeer apart, dus samen met zo een 250 nonnen en monniken en een ca 24 buitenlanders ondergingen we dit, zeer bijzonder.

Dan nog een dagje op pad met Michelle (76) die 3 maanden vrij primitief in een grot had gemediteerd, samen met lokaal transport naar Pharping, om een paar beroemde dingen te zien. Was wel een avontuur, de locale bussen zaten propvol, dus we stonden grotendeels als sardientjes meer dan 1 uur in de bus. Op de terugweg boden ze ons zitplaatsen aan. Is wel handig als je wat ouder bent ha ha. Eenmaal in Pharping moest Michelle eerst iets afgeven aan een Chinese non, die geen engels sprak. En zeer koppig is werd me al verteld. Nu dat ontdekte ik, ze bood ons een tour aan, maar was niet te vermurwen toen ik zei dat ik als eerste naar een andere tempel wilde, zodat ik niet meer terug hoefde te lopen, echt niet, het moest zoals zij dit had bedacht, dus oké, follow the lady. Alles kwam natuurlijk prima in orde.

Mijn laatste dag in Bouddha, heerlijk weer, rond de stupa was het gezellig, nog wat laatste boodschapjes. Een goede bekende geappt met vraag of hij nog in Nepal was. Ja dus, mijn laatste avond gezellig kunnen afsluiten met een goed gesprek en gezelligheid. Op naar India.

Boudhanath en Kopan Monastery En Swoyambunath tempel.

Met enige vertraging kwam ik vanuit Kuala Lumpur ‘s avonds laat de 14e november aan in Kathmandu. Na acht jaar afwezigheid was er niet veel verandert op het vliegveld, ik zag geen modernisatie tenminste. De douane formaliteiten gingen wonderlijk snel dat was wel fijn, want de meeste mensen moesten nog hun visa in orde maken, en ik niet🤗. De taxi bracht me naar het hotel in Boudhanath dicht bij de stupa. En het was een warm welkom de volgende ochtend aan het ontbijt op het dakterras om de grote Stupa te zien en de bedrijvigheid erom heen. Mensen op weg naar hun werk lopen eerst een paar ronden langs de stupa om hun mantra’s en gebeden te doen. Omdat ik wat boodschapjes had te doen, deed ik dit dus ook, het zonnetje scheen lekker dus de dag kon goed beginnen. Omdat het hotel te luidruchtig was besloot ik direct door te gaan naar Kopan Monastery. Het is fijn om hier weer te zijn, er is veel nieuwbouw gepleegd, en nog is men oude gebouwen aan het vernieuwen die de aardbeving niet goed hebben doorstaan. Dat is dan ook het eerste wat mij is opgevallen. Overal is nieuwbouw, na 8 jaar afwezigheid is er veel bijgebouwd. Wat echter achter blijft is de infrastructuur. De wegen zijn in een erbarmelijke staat en de regering doet er niets aan. De vele taxichauffeurs moeten 3 x zo veel belasting betalen dan een particulier die een auto koopt. En zijn erin 2 jaar doorheen, dus die zijn niet blij. De enigste goede wegen worden nu aangelegd door de Chinezen op plekken waar zij belang bij hebben en een bedrijf o.i.d. Nepal is een van de 8 armste landen ter wereld, er is geen industrie en daar komt dus geen geld van binnen, wel van de mensen die in het buitenland wonen en werken en geld naar hun familie zenden. Ik realiseer me dat het stikstof probleem hier minstens 100 maal groter moet zijn dan bij ons. De meeste dagen is het heiig en zie je niet veel, maar dit is allemaal stof en luchtvervuiling. Ik denk dat we in Nederland blij mogen zijn met wat we hebben en wat we doen.

De Novembercourse is begonnen met 250 mensen uit de gehele wereld, van Dubai, Turkije, Europa, Rusland tot Zuid Afrika, Australie en Nieuw Zeeland, Van Canada tot Amerika tot Mexico en Zuid Amerika en uit Azie ook uit India China, Maleisie etc. Ik telde zoeen 32 landen maar het zijn er ws wel meer. Kortom een aardige mengelmoes van culturen zowel jong als oud nieuw en reeds bekend met het Boeddhisme. De retraite wordt geleid door de Australische non Robina Courtin en de meditaties worden verzorgd door een jonge Oostenrijker, Renato die ook in een rockband heeft gespeeld. De hoofdrol was voor 10 dagen voor Lama Zopa Rinpoche en het was weer fijn om hem terug te zien na Rusland. Een grote verrassing waren de 2 ochtenden waarin Kha dro-la les gaf, zij is een zeer bijzondere vrouw en raakte mij diep in mijn hart met haar verschijning en les. Ik was niet de enigste op wie ze een daverende indruk maakte. Zij heeft een bijzonder levensverhaal en is 1 van de orakels van de Dalai Lama en mijn leraar o.a.. ik had het geluk voor een privé ontmoeting bij haar thuis en ze heeft me een paar waardevolle adviezen gegeven voor mijn komende retraites. Mocht je interesse hebben kun je hen googelen of op you tube een indruk krijgen

Vandaag 21 november is het Lama Tsongkhapa dag, dat wordt gevierd met een puja en heel veel lichtjes vanavond in de Stupa tuin, met alle mensen die hier zijn en monniken groot en klein. ( is leuk om dat het ook bijna kerst is. Ook is er nu een vuurpuja bezig. Dit is na afloop van het maken van een zandmandala, door de tantrische monniken in opleiding, het is een kleurrijk spektakel, mooi om te zien. Over een paar dagen begint mijn persoonlijke retraite en zal ik 2 maanden zo goed als offline zijn.

Ik wens jullie vanuit Nepal, heel fijne kerstdagen en een heel gelukkig 2020. Heb het goed. Laat wat van je horen , is leuk om nieuwtjes te ontvangen. 🙏🥰🥰🤗😎

14 november, een kort dagje in deze warme moderne stad. Het begon al goed, ik zat naast een aardige jonge heer die voor zaken naar Vietnam was geweest en al 6 jaar in KL woont met zijn vrouwen dochtertje. Ze zijn van New Delhi. En wat bleek hij woont in hetzelfde complex waar ik de nacht ging verblijven. Ik vroeg hem nl hoe er te komen en het hotel was niet zo duidelijk geweest. Dus offerde hij mij een rit in zijn taxi en hielp hij me de receptionist te bellen. Voor 1 dag geen internet is dan wat lastig.Dus dat was een mooi begin van mijn stopover. Malaysia airlines had mn bagage en boarding kaart voor Kathmandu geregeld dus dat was vandaag erg fijn. Om niet te hoeven tillen🤗

Na een goede nachtrust op naar de 2 activiteiten die ik wilde doen. Zwemmen op het dak op de 37e verdieping en naar de twintowers. Beide zijn gelukt ook de taxi naar het vliegveld . Zie hier het bewijs.

Regalia suite

Van Sapa terug naar Hanoi dan Hue en Hoi An.

2 november, in Sa Pa, het is zaterdag avond en er is een nachtmarkt en optredens van diverse artiesten, zie ik op terug weg naar mijn homestay. Dus ik blijf even hangen om een en ander te beluisteren en te bekijken. Er is een tafel lijkt het met een jury en er treden dansgroepjes fluitisten en zangers en zangeressen op. Buiten het podium dansen de kleine kinderen uit de omliggende dorpen. Ze zien er kleurrijk uit, maar er zit m.i ook een trieste kant aan, ik zie ze heel klein slapend op de rug van een grote zus, ze worden ook gebruikt door hun schattige uiterlijk om goederen aan de man te brengen.

Oh ja en dan de koffie, ik was in Con caphe en nam een gember koffie met cream, nu dat was net zo iets als gemberthee, veel verse gember, niet echt een succes voor mij, alhoewel ik wel van koffie houd. Ik begon vorige week met de beroemde eier koffie. Dit is gebaseerd op een recept uit 1946 toen de melk schaars was en met eigeel in de koffie deed. Het recept is een eigeel kloppen met gecondenseerde melk ( daar is men dol op in Azie) en dan koffie in het kopje en de helft vullen met een dikke creme van ei met melk, vervolgens wordt dit kopje in een bakje heet water gedaan en geserveerd. Ik vond het heel lekker, en iemand vertelde me probeel ook eens kokos koffie en yoghurt koffie, dus de volgende keren dit geprobeerd. Beide varianten waren koud en met ijs zie bijgaande foto, en vandaag een koffie bonbon zouden ze in Spanje zeggen, koffie met gecondenseerde melk. Ook lekker voor een keer en ook dit werd in een schaaltje warm water geserveerd.

Je hoeft voor de goede en aparte koffie dus niet naar een Starbucks te gaan, hier hebben ze ook verschillende brands met koffietentjes door het land🤗. Wat betreft het eten heb ik nog niet alles uitgeprobeerd wel verschillende poh’s dit zijn bamisoepen met groenten of vlees. Vanmorgen wilde ik Ban Cho uitproberen maar er werd me een soep voorgeschoteld, dus ik moet morgen deze zien te scoren, in Hanoi waar Obama en Antoin Boudouir 😋 hebben gegeten. En ik kwam er achter dat dit een ontbijt is , dus daarom kom ik blijkbaar steeds te laat .🤭

Met de semi sleeper nachtbus van Hanoi naar Hue ruim 13 uur in de bus maar redelijk oke de benen konden recht en liggend vervoerd worden, waardoor slapen best wel redelijk ging. ik werd vlak voor mijn hostel aan de rivier afgezet en liefdevol ontvangen met water en fruit, door het vroege tijdstip mocht ik ook direct inchecken en kon ik lekker relaxen nog. Daarna wandelend de omgeving verkend, Hue heeft de Parfum rivier o.a. En nog een paar waterwegen die met verschillende soorten bruggen verbonden zijn. Er zijn wat oudere bezienswaardigheden uit de 19e eeuw die ik niet echt de moeite waard vond om te ontdekken. Ik kwam naar Hue om naar de tempel van de beroemde Vietnamese Boeddhist Thich Nath Than te gaan, die weer terug is in eigen land om in zijn oude tempel te kunnen sterven, na een lange afwezigheid door de oorlog moest hij het land uitvluchten lang geleden. Het was een lange en moeilijke fietstocht omdat het niet goed was aangegeven, grappig ik kwam onderweg een Canadees meisje tegen en dacht dat zij ook naar de tempel onderweg was, wat niet zo bleek te zijn. Zij veranderde haar plan direct omdat van deze monnik een grote tempel staat in haar woonplaats in Canada en ze daar diverse malen was geweest. Zo wij dus verder samen op pad en na wat zoeken gevonden. Er was weinig bedrijvigheid en ik kon aan een van de monniken mijn kaart voor de grote leraar afgeven. Daarna door naar de overkant van de rivier waar de pagode is en een relikwie van de oorlog een auto waarnaast een monnik zich in brand had gestoken en die de hele wereld is overgegaan in de 60er jaren. Het was een flinke fietstocht al met al, maar mooi om gedaan te hebben, je fietst zo ook een stukje uit de stad richting het platteland en dat is wel mooi.

Via een tourbus van Hue naar Hoi An donderdag 7 november. Het was leuk we stopten eerst in een dorpje met rondom veel water en een japanse overdekte brug. In de omgeving was de schade van de oorlog wel te zien, er is in deze omgeving pittig gevochten namelijk.

Door naar Lang Co beach waar niet gezwommen kon worden en naar de Hai Van pas op een hoogte van 500 m., daarop waren wat reünies te zien en het uitzicht over de zee, uiteindelijk kwamen we door Da Nang passeerden de Drakenbrug en stopten bij de Marmeren Bergen dit zijn 5 bergen elk genoemd naar een energie, zoals water, hout, metaal en aarde. Op de aarde berg konden grotten bekeken worden en tempels in 2 grotten zijn grote en kleinere Boeddhabeelden en altaars. Ondanks dat je omhoog kon met de lift waren er nog voldoende trappen en klauterpartijen uit te voeren 😩🤭 het was een mooie tocht voor een deel langs de kust, maar niet spectaculair, zoals de pas en de marble mountains.

Aangekomen in Hoi An, had ik net als in Hue een leuk hotelletje aan de rivier, even buiten het oude centrum. Ik ben in Hoi An 4 dagen geweest en heb minder gedaan en gekocht dan ik vooraf had ingeschat. Bij de 1e kennismaking viel me de enorme verkoop van spullen op. Het is er zo toeristisch en dat is niet echt gezellig soms. De verkopers zijn er in honderdtallen en proberen zeer direct je te benaderen . Zoals vanmiddag op de overdekte markt, een verkoopster lag te slapen, zij schrok wakker zag ons direct en had haar praatje al klaar. Het was aardig gênant. En het gaat er niet om of iets je staat of naar je zin is als er maar geld binnenkomt dat is het enige wat telt. Ik kwam er op de eerste avond achter, bij de kleermaker dat mijn creditcard ontbrak. Terug in het hotel overal gezocht natuurlijk, mijn handtas heb ik wel 10 x binnenste buiten gekeerd, maar helaas…..😢 Toch bleek ik er wel rustig onder en had goede hoop dat hij terug zou komen en dat is vandaag dus ook gebeurt, helaas mijn contante Euro’s waren natuurlijk verdwenen. Ik had de dame van het hotel in Hue gemaild die ook de bustour had geboekt, zij was zeer aardig en behulpzaam bleek. Zij heeft de busmaatschappij geïnformeerd en hield me continu op de hoogte, helaas de card werd niet gevonden in de bus, dus maar naar de politie en kijken of er acties plaatsvonden wat niet zo was. Blokkeren wilde ik nog niet want dan kost het meer dan een week voor je een nieuwe hebt. Wel ging ik naar het politiebureau en vertelde dat ook tegen de behulpzame agente . De politie zou meer actie ondernemen i.v.m het contante geld. En wat schetst mijn verbazing, zondag wordt ik gebeld door de dame van het hotel, de card was toch gevonden in de bus, en na wat apjes, neeee het geld ontbrak dat had iemand er vast uitgehaald. En na veel vijfen en zessen werd de kaart vanmorgen persoonlijk bezorgd in het hotel en kan ik hem weer gebruiken. Politie ingelicht en die gaat nog de betreffende mensen bellen schijnt. Na een heerlijke lunch met Linda die ik in Hanoi ontmoette en gisteren 50 werd, wat we ook met een etentje en borrel hebben gevierd, zit ik nu op het vliegveld op weg naar Ho chi minh stad.

Start in Hanoi naar Lan Ha Baai, Cat Ba eiland, Ninh Bin en Trang An en Sapa.

Na een goede nachtvlucht uit Moskou 25 October aangekomen op Non Bai vliegveld van Hanoi, een chaotische afhandeling van bagage volgde, dit kwam m.i. mede doordat veel Vietnamese families bergen bagage meehadden in de meest wonderlijke verpakkingen. Waarschijnlijk over van familiebezoek, of inkopen gedaan in het buitenland voor verkoop hier in Vietnam. Mijn eerste indruk van Hanoi is druk en chaotisch de scooters en auto’s en bussen rijden kris kras door het oude centrum van de stad, zelfs om het meer is een soort ringweg en kun je er overdag niet rustig vertoeven. Maar in het weekend is het anders dan opent de weekendmarkt s’avonds en wordt het verkeer afgesloten en kun je genieten van acrobatiek, dansen keiharde muziek, jonge mensen die engels willen oefenen met je, kleine verkooppunten met ijs fruit, speelgoed etc,

Het waterpoppentheater is iets typisch Vietnamees, een voorstelling met livemuziek met traditionele instrumenten en poppen aan een stok, die in en over het water voortbewegen, het lijkt me zwaar werk en dit wordt dan ook uitgevoerd door zeker 10 mensen zag ik na afloop, een bijzondere voorstelling.

Vrijdag de 27e werd ik om 7.30 uur opgehaald voor een 3 daagse trip naar Lan Ha Bay bij Cat Ba eiland een paar uur rezen dan nog met de ferry over en op naar de Beo haven voor de boot naar de baai in de Cua Van omgeving, na een geweldige lunch met lokale vis gingen we kajakken, daarna duiken vanaf de boot en een demonstratie verse springrols maken en daarna het zelf doen en opeten. In de avond kon er gekozen worden voor nachtvissen en of karaoke, het bleef bij vissen wat leuk was, 1 kleine krab werd er gevangen. De volgende dag voeren we naar een andere haven voor een fietstocht naar Viet hai dorp, een pittoresk dorpje waar we o.a. Het proces van rijstwijn zagen en konden we kiezen uit honing smaak of als sterkste die van slangen wijn de slangen moeten er zo een 4 jaar inzitten. Brrrrr. Ik koos voor een gemiddelde smaak.

Na de lunch voeren we terug en was er een wandeling in het Nationaal park op naar het hoogste punt, pfffff dat is eigenlijk niets voor mij, en wist ik niet van te voren, ha ha anders was ik niet gegaan. Er zijn ook nog grotten met stalagnieten etc deze waren ook mooi om te zien, dag 3 was meer een relax dag. De volgende dag op met gids naar Ninh Binh en omgeving. Naar het grote tempelcomplex Mei Bin geweest, daar prachtige Boeddha’s en Arhat beelden gezien o.a. De Vietnamese hebben er 502 terwijl de Tibetanen er 16 en soms 18 Arhats hebben. Na een voortreffelijke lunch naar Trang An voor een prachtige boottocht tussen de Karstbergen, de tocht meer dan 2 uur en we voeren door 4 grotten bij voorbeeld.

de nacht doorgebracht in Trang An aan het water in een homestay, leuke mensen ontmoet en lekker een relaxdag gehad.

Weer terug in Hanoi om op 1 november mijn trip naar Sapa te maken. Ik vertrek niet zo als anderen die met de nachtbus of trein gaan, maar ga vroeg in de ochtend, zodat ik nog iets van het landschap kan zien. Vroeg op dus, Na een mooie reis in een Vip bus goed aangekomen in Sa Pa op ca 15O0 mtr hoogte in het noorden van Vietnam , vlak bij de Chinese grens. Een mooi bergstadje tegen de rijstvelden aan. De rijst is pas geoogst, dus het land is minder groen dan doorgaans. Mijn homestay, wat eigenlijk een bed en breakfast is bij ons, viel wat tegen, de vorige was wat rianter, deze mensen zijn pas begonnen met oude spullen bouwen ze kamers bemerk ik. Maar ik hoorde dat het bij de Vietnamese toeristen die ik vanmorgen sprak bij het ontbijt een groot succes is. Om de paar meter zie je een hotel/hostel, restaurant, koffietent, massage of karaokebar, souvenirkraam, lekker toeristisch dus, zoals op alle plekken waar ik was en nog ga komen. Ook zijn er veel straatverkopers en verkopertjes uit de omliggende dorpen, die heel kleurrijke spulletjes verkopen.

In de weekeinden is het vol met Chinese en Vietnamese toeristen en die komen ook voor Fransipan, de hoogste berg van Indo China 3143 mtr. hoog en sinds heel kort is er een kabelbaan aangelegd van 6292,5 mtr. Die een hoogte van 1410 meter moet overbruggen. Gelukkig is deze gebouwd door Oostenrijkers en voelde ik me best wel safe vanmorgen.

Jammer dat het weer tegen zat, maar al met al een mooie ervaring, ik ga nu op naar Cong caphe om weer een andere koffie uit te testen, en dat lezen jullie de volgende keer.🤗🍀🥰

Moskou

De laatste dagen van mijn Rusland reis breng ik door in Moskou, dat is 2 uur vliegen van Elista, ik had het geluk te worden opgehaald door Kata en zij bracht mij met de auto naar het hostel, dit ligt tegen het centrum op 30 minuten lopen van het Kremlin. Dat was wel handig want op de deur stond een heel andere naam dan mij was opgegeven, de mensen in het hostel spreken alleen Russisch, en zij kon een paar misverstanden helpen oplossen, zoals het inbegrepen ontbijt.En dat krijg ik nu elke ochtend,simpel en netjes. Het is mij in deze reis opgevallen dat de mensen zeer behulpzaam en vriendelijk en gezellig zijn, ze willen altijd wel een praatje maken en helaas is dan de taal een grote barrière. Indien nodig helpt google translate erg goed, net zoals de apps maps.me en yandex taxi, zijn dit handige tools op reis🤗

De volgende ochtend komt Dasja me oppikken om naar het Kremlin te gaan, ze legt me alles uit onderweg en is een goede en gezellige gids. Het Kremlin herbergt meerdere kathedralen of kerken met zeer oude schilderingen binnen op de muren en de beroemde kerk op het Rode Plein is niet te missen natuurlijk. Daarnaast is het beroemde warenhuis Gum,. Na een gezellige lunch in Georgisch restaurant namen we afscheid..😘 De lunch was geweldig, de Georgische keuken is zeer populier hier en wordt vergeleken met de Italiaanse en de Franse keuken, ik vond de nieuwe gerechten die ik heb geproefd erg lekker. Bijvoorbeeld balletjes van spinazie met gehakte walnoten kruiden en granaatappel , of dumpling gevuld met balletje gehakt in bouillon. En Chatsjapoeri broodpannetje gevuld met boter en Georgische kaas en een rouwe eidooier😋

‘S avonds had ik een concert geboekt in het Bolsjoj theater, Het concert vond plaats in de Beethovenhall waar de akoestiek zeer goed is.

Teruglopend in het donker, met de prachtige gebouwen sprookjesachtig verlicht duurde de wandeling door de vele fotostops langer dan normaal. Maar wat een feest om in Moskou in deze periode te zijn, het is niet zo druk met toeristen, de bomen hebben prachtige herfstkleuren en de winterverlichting begon ook al te komen. Dag 2 was een Metrodag, de metro van Moskou is uit de jaren 30 ontstaan en er zijn stations bij die prachtige architectuur of kunst hebben, veelal ook barokstijl. Je moet er van houden maar het is de moeite waard om te doen. Voor €0,70 kun je uren ondergronds vertoeven, en het is nog een puzzel om de juiste stations te vinden. Ik heb er ca 8 gedaan denk ik. De kathedraal christus verlosser van is van binnen mooi beschilderd in tegenstelling bij het Kremlin kwamen hier veel vrome russen even een kaarsje branden, hier kun je 249 trappen beklimmen om rondom van het uitzicht over de stad te genieten. Daarna over de loopbrug van de Moskou rivier beland je op het Bolotni eiland daar is een trendy plek gecreëerd van de oude chocoladefabriek. Er zijn winkeltjes, restaurants en gallery. Zo is er nu een fototentoonstelling van de Beatles en van Russisch e fotografen o.a. Lagran, een serie vanaf de jaren 60 meestal in zwart wit.

De zeven zussen, nee niet de boeken, maar de grote flats van Stalin, als een ijkpunt in stad zie je de mooie torens overal in het rond. Met de Aeroexpress naar het vliegveld, mocht je ooit naar Rusland en Moskou gaan, neem meer dan voldoende tijd vooraf, de afstanden zijn groot en de controles veelvuldig in de rij en op naar de volgende rij, alles gaat dubbel hier. Rusland is ten einde en ik kan niet anders zeggen wat een mooie steden wat een mooi land en wat een aardige mensen, veel mensen beginnen spontaan een praatje de meeste zijn heel behulpzaam, al met al een goede reden om nog eens terug te gaan, meer te gaan zien en om inkopen te doen.

De laatste ochtend besteed bij de foodmarkt en heb ik mij ter voorbereiding op de Vietnam reis op een Vietnamese lunch getrakteerd.

Vietnamese keuken in de Danilovsky markt

Op dit moment zit ik minihotel 6 aan het raam te schrijven en kijk ik uit op de Ulitsa Yu Klykova straat, er rijden veel auto’s en bussen groot en klein langs. Voor 15 Roebel is €0,17 kun je je al laten vervoeren. Het hotel heeft 6 kamers binnen en 3 buiten wat wat lijkt op een motel. Er is gratis thee wat je kunt pakken en goed drinkwater, ook is er een koelkast en microwave die je kunt gebruiken om eten te bereiden, heel prettig. Meestal maak ik mijn ontbijt zelf en neem s’avonds iets mee van de tempel om op te warmen. Tussen de middag verzorgt de bakker aan de overkant een speciale lunch, wat speciaal is zonder vlees ei knoflook en ui. Ze zijn er heel goed in je krijgt soep een vruchtendrankje ( dat is vaak vruchtensap) en een hoofdmaaltijd kleine porties maar heel afwisselend en smakelijk en dat voor 250 Roebel oftewel € 3,60. Het is trouwens wel een gewoonte in Rusland begreep ik dat tussen 12 en 16 uur in restaurants een zgn business lunch wordt aangeboden voor een redelijke prijs, ik las dat in Moskou dit ca 300 tot 500 Roebel kost we zullen zien vlg week..

De tempel is een van de grootste van de wereld en gebouwd in 2004, ik vroeg mij af hoe zo een rijk gebouw van buiten en binnen bekostigd kon worden, maar het blijkt dat werknemers via hun werkgevers daar aan bijdragen. Er wordt ook een grote orthodoxischekerk gebouwd en ik neem aan dat hier ook deze regeling voor geld. Na de val van het communisme is er nu de mogelijkheid om weer een godsdienst te beoefenen openlijk. Zo zie je dus in deze kleine plaats allerlei nieuwe ontwikkelingen. Zo was er een superrijke president en schaakliefhebber die een hele wijk bouwde chess city genaamd en een internationaal toernooi naar Elista haalde. Nu is het redelijk vergane glorie en een buitenwijk van Elista.

DE RETRAITE.

De retraite wordt geleid door Geshe Zopa en de lessen zijn van Lama Zopa, het is in tegenstelling tot de gangbare retraites meer een relaxte vorm ervan. Dit heeft te maken met het feit dat er dagelijks en wekelijks door de monniken bepaalde gebedsdiensten worden gehouden die ook door anderen worden bijgewoond. Voor de retraite zijn er veel mensen overgekomen uit Moskou en Sint Petersburg en van andere regionen, uit Elista er doen merendeel oudere dames en sommige oudere heren mee. Dat is wel wennen want zij hebben heel andere gewoonten dan we die kennen van strikte retraites. Zo hebben de dametjes allemaal telefoon en zetten ze die echt niet zachter dus regelmatig gaan er allerlei melodietjes af en hoor je fluisteren Ghoeroel of ik ben in de tempel. Haha of kinderen die aan het spelen of lachen en huilen zijn. Dat vereist aanpassing en flexibiliteit etc. Wel leuk. Zo kwam er een paar dagen geleden een vrouw naar me toe die een heel verhaal begon te vertellen, na vertaling vroeg ze zich af waarom ik neerbuigingen deed want dit was niet nodig. Ik legde haar ons gebruik uit en zij zou er op terug komen nadat ze met een van de lokale monniken had gesproken. Gisteren kwam ze me melden dat het klopte en ik juist was.

De Geshela laat ons luid meezingen hij is daar zeer enthousiast over en zingt zelf ook uit volle borst mee. De retraite heet een Mani retraite en dit is om compassie en mededogen te ontwikkelen en uit te stralen naar iedereen die het nodig heeft!🙏🤗

Zaterdag morgen sluiten we af en gaan dan Smiddags naar buiten om een dieren bevrijdingsritueel te doen, de locatie is gefasciliteerd door het ministerie van Landbouw ( dat zou de partij van de dieren wel leuk vinden🤗) en zondag reizen we 300 km zuidwaarts naar Lagan om een heel groot 15 meter hoog Maitreya beeld te zegenen, deze is gebouwd op advies van de Dalai Lama speciaal op deze plek en is dezelfde die nog groter in India gebouwd gaat worden. Waarom, ter bescherming voor slechtere tijden die er aan schijnen te komen.

De afstand tussen Elista en Lagan is 300 km en die legden we af per bus dat was ruim 4 uur heen en 4 uur terug met onderweg een pipistop. In de bus was er een jonge man die vertaalde met de vragen van de medepassagiers en mij. Er was de nodige uitwisseling omtrent de retraite, de levensstandaard en mijn vraag waarom zijn er zoveel oudere dames in de tempel de afgelopen weken en zie ik geen mannen? Hebben zij een man, ja dus, de mannen zijn minder geïnteresseerd en sturen de vrouwen wel naar de tempel. Op de vrijdagmiddag wordt er een memorial service gehouden en dan zie je wel veel jonge gezinnen en meer mannen naar de tempel komen. Ook mijn vraag hoe het kan dat er zo een grote mooie tempel kan zijn in een toch redelijk arm gebied. Het blijkt dat de werkgevers loon inhouden hiervoor, ws gebeurt dit ook bij de christenen want er wordt nl een grote orthodoxe kerk gebouwd. Wat ook opmerkelijk is dat de nieuwe president van Kalmukkië een ‘kickbokser’ is en hij door de contacten van zijn vrouw, in de cirkel van pres.Poetin benoemd is. Daarnaast waren er protesten want deze nieuwe president heeft net de burgemeester van Elista benoemd, namelijk een Rus die het verzet leidde in Oost Oekraine, ook zeer opmerkelijk. Wanneer ik vraag naar inkomen blijkt het laagste pensioen € 100 per maand te zijn het laagste loon €200 en zijn de stookkosten in de winter 200 Roebel .gas en benzine zijn erg goedkoop in Rusland.

Ga je naar Rusland dan moet je naar mijn idee zeker naar Sint Petersburg en naar Moskou gaan, dus dat deed ik.

Ik begon in Sint Petersburg, de stad van Peter de Grote die de kanalen namaakte van Amsterdam maar dan breder, zo zijn ook de rondvaartboten een slagje groter dan bij ons in Amsterdam. De Hermitage is natuurlijk een must en ik heb me dan ook 2 dagen verdiept in dit oneindige grote paleis en bijgebouw. Ja dat is er ook, ik kon namelijk de franse meesters en Picasso niet vinden, bleek dit in een ander gebouw te zijn, verrassend. Smaken en voorkeuren verschillen natuurlijk, maar ik vond de rijke voorraad Rembrand schilderijen indrukwekkend, maar niet zo mooi als bij ons. Mijn voorkeur gaat meestal uit naar de Aziatische Boeddhistische kunst ( op de 3e verdieping moeilijk te vinden maar zoooo goed) , middeleeuwse schilderijen uit ca 1400 en wat moderner nieuwer werk. Iconen ook. Het was veel en indrukwekkend. Ook het pand is van buiten en binnen prachtig, dus echt de moeite waard van een bezoek, net als de kerk van de verlosser van het bloed. De meest beroemde straat in Sint Petersburg heet Nevsky Prospekt is ca 5 km lang en er rijden auto’s 6 rijen dik, dus geen Kalverstraat zoals bij ons. Maar wel de leuke winkels, eettentjes en andere interessante gebouwen, en heel leuk regelmatig op verschillende plekken life muziek van heavy metal tot klassiek en pop. Verder koos ik voor de hop on hop of bus zodat alle belangrijke bezichtingen op de route zijn.

Hermitage Sin Petersburg, zaterdagmiddag een motorevenement.

Daar na door met de trein naar Veliky Novgorod, een rustig stadje aan de rivier met het oudste Kremlin van Rusland, hier was de eerste hoofdstad gevestigd. Een Kremlin is niets anders dan een stadsmuur, zo als wij die ook kennen, maar dan is daar meer het bestuur en de kerk gevestigd. Heerlijk even op adem komen aan de overkant van de rivier daar waren nog zo een 6 kleine orthodoxe kerken een mooie loopbrug naar het Kremlin, waar een museum is met prachtige Iconen van de Novgorod stijl. Ook bezocht ik een Vivaldi concert van het plaatselijk Philharmonisch orkest, er waren veel jonge mensen en kinderen ook in de zaal die serieus luisterden. Hier zie je bijvoorbeeld ook op zondagochtend groepjes kinderen naar musea gaan en rond geleid worden of met hun ouders, ik vermoed dat er veel cultuur wordt bijgebracht hier in Rusland, mooi…….

Met de nachttrein naar Moskou, ik kon mijn tickets thuis online boeken en had lucky me een slaapcoupe voor mij alleen, met schone lakens en de mogelijkheid om de cabine af te sluiten. De trein vertrok op tijd en om 5 uur was ik in Moskou, vandaar moest ik via een andere trein en metro naar het vliegveld voor mijn vlucht naar Elista in Kalmukkie zo een 2 uur vliegen. Om 1 uur geland op een klein vliegveld, sinds 3 jaar vliegen hier lijnvluchten naar toe, vanuit Moskou en Sint Petersburg, het is zo klein dat de bagageband openlijk te zien was dus alles was goed te volgen. Buiten stonden mensen in traditionele kledij een groepje op te wachten. Met een gedeelde taxi op naar het hotel.