Ho Chi Minh stad (Saigon)
Saigon is een totaal andere stad dan Hanoi in het noorden. Moderner, groter lijkt het en ik vermoed dat er meer handel wordt gedaan hier. De stad ligt aan de Saigon rivier. Doordat ik te laat aankwam lukte het niet meer om naar de Mekong-delta te gaan, de volgende dag ook niet vanwege mijn vlucht naar K.L. Dus de stad verkent. Het is hectisch druk, tijdens de spits rijden de brommers 7 rijen dik en haalt men de file in op de stoep bij de stoplichten. Je moet zo wie zo goed uitkijken, maar je kunt altijd oversteken, men gaat wel om je heen meestal🤓. Wanneer je dan zo rondloopt en het leven op straat bekijkt rondom de grote en kleine zaken, dan valt op dat er hier en daar op een vierkante meter aan afvalverwerking wordt gedaan. Bijvoorbeeld elektrische apparaten uit elkaar halen voor verkoop materiaal, plastic en karton uitzoeken. Dat betekent meestal dat deze mensen op een zeer laag inkomen zitten. Je mag blij zijn als je een baan hebt en de verschillen zijn hier heel groot, van overleven tot een inkomen van € 120 tot € 400 per maand en natuurlijk zijn er ook die meer verdienen. Soms met een redelijke baan heb je ook redelijke arbeidsvoorwaarden.
en natuurlijk moet men ook relaxen🤗 En dat kan op allerlei manieren van een tukje tot een massage of pedicure.
Wat ik zeer indrukwekkend vond was het War Remnants Museum, over de oorlog in Vietnam die 20 jaar duurde tot 30 april 1975. Ik kan mij herinneren toen ik jong was dat ik de reportages in het blad De Spiegel van Oriana Falacci verslond, zij was toen een jonge kleine Italiaanse ging met de Amerikaanse troepen mee, en dat vond ik ontzettend stoer. De foto’s van de japanner Bunyo Ishikawa liegen er niet om, maar ook en dat is misschien minder bekend de naweeën van Agent Orange, de napalmbommen en ontbladeringsmiddelen die de Amerikanen dagelijks over grote stukken land verspreidde heeft ook nu nog effect, generaties later worden er nog steeds mensen geboren met mentale, psychische en lichamelijke afwijkingen zowel in Vietnam, maar ook in Amerika en Korea. Het museum heeft buiten Amerikaanse gevechtsvoertuigen en wat gevangenissen nagemaakt. Zoals hele lage van prikkeldraad gemaakte cellen die je in de brandende zon en regen moest ondergaan bijvoorbeeld. Binnen nog allerlei bommen, en geweren etc. Maar dat interesseert mij niet zo. Zo wie zo heb ik geaarzeld om te gaan, ik kan daar maar slecht tegen meestal, maar hier kreeg ik toch aan het eind wat tranen en kwamen er emoties los. Ik wil dus ook niet naar de tunnels toe. Maar het was goed om er geweest te zijn.
Ja, ik weet het deze foto’s zijn weinig opwekkend en vriendelijk. Maar dit is de realiteit en tot de dag van vandaag is er oorlog in de wereld, helaas……… en ik hoop dan ook van harte dat het eens op een dag gewoon voorbij is, dat mensen en dieren niet meer hoeven te lijden. 😢
De afgelopen weken zijn er regelmatig miljoenen gepind door mij. Dat is toch altijd weer een rare gewaarwording ( omdat je niet zulke bedragen gewend bent) en ik ging er nog wel eens de mist mee in. Voornamelijk als ik ‘morgens vroeg iets moest afrekenen, dan waren de duizenden nog niet in mijn systeem en liep ik moeilijk te doen over de rekening, 😂😂 ha ha. En meestal was ik degene die het niet begreep. Vervolgens gebeurt het ook regelmatig dat men probeert minder terug te geven, de kleuren zijn dan ook verwarrend. Hoeveel is 1.000.000 Dong? Nu bijna € 40,00 dus dat valt wel mee niet? Het grootste biljet is 500.000 ca € 20,00 en de laagste 1000 is € 0,04
Vandaag viel het me weer eens op dat de prijzen van ergens eten en drinken erg uit een lopen. Op plekken waar veel toeristen komen is de prijs meer dan verdubbeld, soms wel 5 x over de kop. Vanavond vroeg ik de receptionist waar ik een lekkere Banh Mi kon eten, dat is een vorm van een broodje gezond. Nu hij wist een stalletje even verder op de hoek en het vlees was geroosterd en erg lekker. Ik er op af, en ja hoor heeerlijk was het. Ze maken hier harde kadetjes of kleine baquetes op zijn frans. Van buiten knapperig en van binnen zacht, dat wordt dan gevuld met gebbq’de stukjes varkensvlees ( in dit geval nog heerlijk gekruid ook) , of gebakken ei of ander vlees of vis. wat salade, chili sausje en vissaus, om je vingers bij af te likken en dat voor 30.000 is € 1,20 en dan nog een vers sapje erbij voor € 1,00 en klaar ben je weer. Ook nog een nieuwe koffie geprobeerd vanmiddag maar dit was geen succes. Koffie met limoenblad en gecondenseerde melk en suiker en ijsklontjes, brrrr. Not my peace of cake🤭
Al met al was 2 en een halve week Vietnam veel te kort om alles te zien, het was een mooie kennismaking en ik heb veel gedaan en gezien. Als er een volgende keer komt , dan staat in het noorden nog de Watervallen en Ba be nationaal park op het programma, dan door naar Halong Baai opnieuw een boottocht. Door naar de omgeving van Ninh Binh voor het vogelpark en Tram doc en ws Mai chau. Sommigen durfals doen nog op de motor de Ha giang loop. Dan zijn er nog de grootste grotten van de wereld in Phong Nha, de omgeving van Da Lat in het voorjaar en door naar het zuiden de Mekong delta en een eiland Phu Quoc. Oh ja en niet te vergeten, neem bijna geen kleding mee, want dat kun je hier voldoende vinden in allerlei kwaliteiten en prijzen. Net als de lampions etc. Helaas moest ik daar van afzien omdat ik te veel bagage mee heb deze reis. ( mijn horoscoop waarschuwde al voor het laten van impulsaankopen en het hielp dat mijn creditcard een paar dagen was verdwenen , Al met al kun je het rustig aan doen in meer dan 1 maand of in 3 tot 4 weken als je aan een tijdslimiet zit bijvoorbeeld.
JANNYontour 