Vietnam. Vervolg.

Van Sapa terug naar Hanoi dan Hue en Hoi An.

2 november, in Sa Pa, het is zaterdag avond en er is een nachtmarkt en optredens van diverse artiesten, zie ik op terug weg naar mijn homestay. Dus ik blijf even hangen om een en ander te beluisteren en te bekijken. Er is een tafel lijkt het met een jury en er treden dansgroepjes fluitisten en zangers en zangeressen op. Buiten het podium dansen de kleine kinderen uit de omliggende dorpen. Ze zien er kleurrijk uit, maar er zit m.i ook een trieste kant aan, ik zie ze heel klein slapend op de rug van een grote zus, ze worden ook gebruikt door hun schattige uiterlijk om goederen aan de man te brengen.

Oh ja en dan de koffie, ik was in Con caphe en nam een gember koffie met cream, nu dat was net zo iets als gemberthee, veel verse gember, niet echt een succes voor mij, alhoewel ik wel van koffie houd. Ik begon vorige week met de beroemde eier koffie. Dit is gebaseerd op een recept uit 1946 toen de melk schaars was en met eigeel in de koffie deed. Het recept is een eigeel kloppen met gecondenseerde melk ( daar is men dol op in Azie) en dan koffie in het kopje en de helft vullen met een dikke creme van ei met melk, vervolgens wordt dit kopje in een bakje heet water gedaan en geserveerd. Ik vond het heel lekker, en iemand vertelde me probeel ook eens kokos koffie en yoghurt koffie, dus de volgende keren dit geprobeerd. Beide varianten waren koud en met ijs zie bijgaande foto, en vandaag een koffie bonbon zouden ze in Spanje zeggen, koffie met gecondenseerde melk. Ook lekker voor een keer en ook dit werd in een schaaltje warm water geserveerd.

Je hoeft voor de goede en aparte koffie dus niet naar een Starbucks te gaan, hier hebben ze ook verschillende brands met koffietentjes door het land🤗. Wat betreft het eten heb ik nog niet alles uitgeprobeerd wel verschillende poh’s dit zijn bamisoepen met groenten of vlees. Vanmorgen wilde ik Ban Cho uitproberen maar er werd me een soep voorgeschoteld, dus ik moet morgen deze zien te scoren, in Hanoi waar Obama en Antoin Boudouir 😋 hebben gegeten. En ik kwam er achter dat dit een ontbijt is , dus daarom kom ik blijkbaar steeds te laat .🤭

Met de semi sleeper nachtbus van Hanoi naar Hue ruim 13 uur in de bus maar redelijk oke de benen konden recht en liggend vervoerd worden, waardoor slapen best wel redelijk ging. ik werd vlak voor mijn hostel aan de rivier afgezet en liefdevol ontvangen met water en fruit, door het vroege tijdstip mocht ik ook direct inchecken en kon ik lekker relaxen nog. Daarna wandelend de omgeving verkend, Hue heeft de Parfum rivier o.a. En nog een paar waterwegen die met verschillende soorten bruggen verbonden zijn. Er zijn wat oudere bezienswaardigheden uit de 19e eeuw die ik niet echt de moeite waard vond om te ontdekken. Ik kwam naar Hue om naar de tempel van de beroemde Vietnamese Boeddhist Thich Nath Than te gaan, die weer terug is in eigen land om in zijn oude tempel te kunnen sterven, na een lange afwezigheid door de oorlog moest hij het land uitvluchten lang geleden. Het was een lange en moeilijke fietstocht omdat het niet goed was aangegeven, grappig ik kwam onderweg een Canadees meisje tegen en dacht dat zij ook naar de tempel onderweg was, wat niet zo bleek te zijn. Zij veranderde haar plan direct omdat van deze monnik een grote tempel staat in haar woonplaats in Canada en ze daar diverse malen was geweest. Zo wij dus verder samen op pad en na wat zoeken gevonden. Er was weinig bedrijvigheid en ik kon aan een van de monniken mijn kaart voor de grote leraar afgeven. Daarna door naar de overkant van de rivier waar de pagode is en een relikwie van de oorlog een auto waarnaast een monnik zich in brand had gestoken en die de hele wereld is overgegaan in de 60er jaren. Het was een flinke fietstocht al met al, maar mooi om gedaan te hebben, je fietst zo ook een stukje uit de stad richting het platteland en dat is wel mooi.

Via een tourbus van Hue naar Hoi An donderdag 7 november. Het was leuk we stopten eerst in een dorpje met rondom veel water en een japanse overdekte brug. In de omgeving was de schade van de oorlog wel te zien, er is in deze omgeving pittig gevochten namelijk.

Door naar Lang Co beach waar niet gezwommen kon worden en naar de Hai Van pas op een hoogte van 500 m., daarop waren wat reünies te zien en het uitzicht over de zee, uiteindelijk kwamen we door Da Nang passeerden de Drakenbrug en stopten bij de Marmeren Bergen dit zijn 5 bergen elk genoemd naar een energie, zoals water, hout, metaal en aarde. Op de aarde berg konden grotten bekeken worden en tempels in 2 grotten zijn grote en kleinere Boeddhabeelden en altaars. Ondanks dat je omhoog kon met de lift waren er nog voldoende trappen en klauterpartijen uit te voeren 😩🤭 het was een mooie tocht voor een deel langs de kust, maar niet spectaculair, zoals de pas en de marble mountains.

Aangekomen in Hoi An, had ik net als in Hue een leuk hotelletje aan de rivier, even buiten het oude centrum. Ik ben in Hoi An 4 dagen geweest en heb minder gedaan en gekocht dan ik vooraf had ingeschat. Bij de 1e kennismaking viel me de enorme verkoop van spullen op. Het is er zo toeristisch en dat is niet echt gezellig soms. De verkopers zijn er in honderdtallen en proberen zeer direct je te benaderen . Zoals vanmiddag op de overdekte markt, een verkoopster lag te slapen, zij schrok wakker zag ons direct en had haar praatje al klaar. Het was aardig gênant. En het gaat er niet om of iets je staat of naar je zin is als er maar geld binnenkomt dat is het enige wat telt. Ik kwam er op de eerste avond achter, bij de kleermaker dat mijn creditcard ontbrak. Terug in het hotel overal gezocht natuurlijk, mijn handtas heb ik wel 10 x binnenste buiten gekeerd, maar helaas…..😢 Toch bleek ik er wel rustig onder en had goede hoop dat hij terug zou komen en dat is vandaag dus ook gebeurt, helaas mijn contante Euro’s waren natuurlijk verdwenen. Ik had de dame van het hotel in Hue gemaild die ook de bustour had geboekt, zij was zeer aardig en behulpzaam bleek. Zij heeft de busmaatschappij geïnformeerd en hield me continu op de hoogte, helaas de card werd niet gevonden in de bus, dus maar naar de politie en kijken of er acties plaatsvonden wat niet zo was. Blokkeren wilde ik nog niet want dan kost het meer dan een week voor je een nieuwe hebt. Wel ging ik naar het politiebureau en vertelde dat ook tegen de behulpzame agente . De politie zou meer actie ondernemen i.v.m het contante geld. En wat schetst mijn verbazing, zondag wordt ik gebeld door de dame van het hotel, de card was toch gevonden in de bus, en na wat apjes, neeee het geld ontbrak dat had iemand er vast uitgehaald. En na veel vijfen en zessen werd de kaart vanmorgen persoonlijk bezorgd in het hotel en kan ik hem weer gebruiken. Politie ingelicht en die gaat nog de betreffende mensen bellen schijnt. Na een heerlijke lunch met Linda die ik in Hanoi ontmoette en gisteren 50 werd, wat we ook met een etentje en borrel hebben gevierd, zit ik nu op het vliegveld op weg naar Ho chi minh stad.